سیستم تمام چرخ متحرک

در این مقاله سعی در معرفی سیستم تمام چرخ متحرک داریم و تفاوت ان با 4 چرخ متحرک را بررسی می کنیم

All Wheel Drive

بسیاری این سیستم را با 4 چرخ متحرک  یکسان می‌دانند. ایراد اصلی مکانیزم چهار چرخ متحرک آن است که هر چهار چرخ به‌صورت هم‌زمان درگیر چرخیدن هستند. اما تمام چرخ متحرک با اینکه نیروی انتقالی موتور به‌صورت مدام به چرخ‌ها انتقال داده می‌شود ولی راننده می‌تواند میزان نیرو روی محور عقب جلو را کنترل کند. حتی می‌تواند کاری کند که تمام آن روی محور جلو یا روی محور عقب باشد. خودروهایی که با سیستم فوق تولید می‌شوند، در شتاب‌گیری اولیه به صورت دو دیفرانسیل هستند و وقتی که خودرو دور گرفت، سیستم به حالت تک دیفرانسیل بازمی‌گردد..

در سیستم تمام چرخ محرک، توان انتقال‌یافته تنها به چرخی تعلق می‌گیرد که بیش‌ترین نیروی تراکشن را داشته باشد. این کار با تقسیم توان در بین اکسل های عقب و جلو انجام می‌شود. این کار به وسیله دیفرانسیل مرکزی صورت گرفته و در بین هر دو چرخ در جلو و عقب به وسیله دو دیفرانسیل جداگانه انجام می‌شود.

مزایا :

افزایش چسبندگی خودرو به جاده و کنترل بهتر آن تحت شرایط مختلف

فرمان پذیری و هندلینگ مناسب برای انواع نیرو های تراکشن - در تمامی اوقات فعال است

معایب :

مصرف سوخت بیشتر

افزایش وزن خودرو و پیچیده شدن مکانیزم عملکردی

برای شرایط کاملا افرود مناسب نیست